همه ساله در 22 آوریل، مردم در سراسر جهان گرد هم می آیند تا روز زمین را جشن بگیرند. این روزی است که به حفاظت از محیط زیست، آگاهی و اقدام اختصاص داده شده است. برای میلیاردها نفر، این فرصتی است تا به زیبایی سیاره ما فکر کنند و دوباره به کار حیاتی حفظ آن برای نسل های آینده متعهد شوند. اما روز زمین چیزی بیش از یک روز قدردانی است. این سالگرد تولد جنبش مدرن زیست محیطی است.
تولد یک ایده: اولین روز زمین
داستان روز زمین در ایالات متحده در دهه 1960 آغاز می شود، دوران تحولات اجتماعی و سیاسی بزرگ. در حالی که ضدفرهنگ در بسیاری از جبهه ها وضعیت موجود را به چالش می کشید، مسائل زیست محیطی تا حد زیادی از دستور کار عمومی غایب بود. دود-شهرها را پر کرد، رودخانه‌های آلوده-از جمله رودخانه کویاهوگا اوهایو، که چندین بار آتش گرفت-و افزایش آگاهی از آسیب‌های ناشی از فعالیت‌های صنعتی هنوز یک نگرانی ملی واحد نبود.
این به لطف سناتور گیلورد نلسون از ویسکانسین شروع به تغییر کرد. نلسون که عمیقاً نگران وضعیت محیط بود، از معلمان-ضد جنگ- که پردیس‌های دانشگاهی آمریکا را فراگرفته بودند، الهام گرفت. او تظاهراتی گسترده و مردمی از طرف سیاره زمین را متصور شد-یک "آموزش-در" ملی در مورد محیط زیست که موضوع را به صحنه سیاسی وادار کند.
نلسون با کمک یک فعال جوان به نام دنیس هیز، اولین روز زمین را در 22 آوریل 1970 ترتیب داد. پاسخ فراتر از وحشیانه ترین رویاهای آنها بود. تخمین زده می‌شود که ۲۰ میلیون آمریکایی-۱۰ درصد از جمعیت ایالات متحده در آن زمان به خیابان‌ها، پارک‌ها و سالن‌ها رفتند تا برای یک محیط سالم و پایدار تظاهرات کنند. این یک لحظه نادر از اتحاد سیاسی بود که جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها، فقیر و غنی، شهرنشینان و کشاورزان، دانشجویان و رهبران تجاری را گرد هم می‌آورد.
اولین روز زمین یک موفقیت خیره کننده بود. در پایان سال 1970، این امر منجر به ایجاد آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) و تصویب قوانین مهم زیست محیطی، از جمله قانون هوای پاک، قانون آب پاک، و قانون گونه های در معرض خطر شد. به زودی سایر کشورها شروع به تصویب قوانین مشابه کردند.
روز زمین جهانی می شود
در سال 1990 روز زمین جهانی شد. دنیس هیز رویدادهایی را در 141 کشور سازماندهی کرد و 200 میلیون نفر را بسیج کرد و به تلاش های بازیافت در سرتاسر جهان کمک کرد و راه را برای نشست زمین سازمان ملل متحد در ریودوژانیرو در سال 1992 هموار کرد.
از آن زمان، روز زمین به بزرگترین مراسم سکولار در جهان تبدیل شده است. در سطح جهانی توسط روز غیرانتفاعی زمین هماهنگ می شود.
شبکه ای که اکنون با بیش از 150 کشور و ده ها هزار شریک کار می کند. هر سال، سازمان موضوعی را انتخاب می کند تا توجه جهانی را بر روی یک چالش محیطی خاص متمرکز کند.
فراخوانی برای اقدام: چگونه جهان روز زمین را گرامی می دارد
روز زمین به روش های بی شماری جشن گرفته می شود که منعکس کننده طیف گسترده ای از مشارکت و نگرانی است.
اقدام مدنی و حمایت: در هسته خود، روز زمین همچنان روزی برای فعالیت است. سازمان‌های زیست‌محیطی، گروه‌های اجتماعی و دانشجویان راهپیمایی‌ها، راهپیمایی‌ها و طومارهایی را سازماندهی می‌کنند تا از دولت‌ها و شرکت‌ها در مورد مسائلی مانند تغییرات آب و هوا، آلودگی پلاستیکی و جنگل‌زدایی بخواهند اقدام کنند. این روزی است که رهبران را پاسخگو می‌دانیم و برای سیاست‌های زیست‌محیطی قوی‌تر فشار می‌آوریم.
سرپرستی جامعه: برای بسیاری از مردم، روز زمین زمانی است برای اقدام مستقیم-در جوامع محلی آنها. داوطلبان پاکسازی پارک و ساحل، رویدادهای درختکاری{2}}و پروژه های باغ اجتماعی را سازماندهی می کنند و در آن شرکت می کنند. این فعالیت‌ها راهی ملموس برای افراد برای ایجاد تغییرات مثبت در محله‌های خود و ارتباط با طبیعت است.
آموزش و آگاهی: مدارس و دانشگاه ها با استفاده از روز زمین برای آموزش محیط زیست، پایداری و اهمیت حفاظت از منابع طبیعی به دانش آموزان، نقش اصلی را ایفا می کنند. موزه‌های علم، باغ‌وحش‌ها و آکواریوم‌ها رویدادها، کارگاه‌ها و نمایشگاه‌های ویژه‌ای برگزار می‌کنند تا مردم را در مورد مسائل و راه‌حل‌های زیست‌محیطی آموزش دهند.
تعهد شخصی و تغییرات سبک زندگی: برای بسیاری از افراد، روز زمین کاتالیزوری برای بازتاب و تغییر شخصی است. این روزی است برای یادگیری ردپای محیطی خود و متعهد شدن به عادات پایدارتر. این می تواند از کاهش مصرف انرژی و آب، راه اندازی سطل کمپوست، نه گفتن به پلاستیک های یکبار مصرف، تا انتخاب های آگاهانه تر در مورد غذا و حمل و نقل متغیر باشد. طرح "درخت بکار" یکی از محبوب ترین اقدامات نمادین باقی مانده است.
ماموریت مدرن: چرا روز زمین بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد
در قرن بیست و یکم، فوریت ماموریت روز زمین تنها تشدید شده است. چالش هایی که ما با آن مواجه هستیم-تغییر آب و هوا، از دست دادن تنوع زیستی، آلودگی هوا، آب و خاک-در مقیاس جهانی هستند و نیاز به همکاری بی سابقه ای دارند.
روز زمین به عنوان یادآوری قدرتمندی است که این چالش ها غیر قابل حل نیستند. این روز برای جشن گرفتن پیشرفت هایی است که از سال 1970 به دست آمده است، از بهبود لایه اوزون تا رشد انرژی های تجدید پذیر. همچنین روزی است که صدای کسانی که بیشتر تحت تأثیر تخریب محیط زیست قرار گرفته اند، از جمله جوامع بومی، مردم کشورهای در حال توسعه و نسل های آینده متمرکز می شود.
در نهایت، روز زمین درباره ارتباط و امید است. ما را به دنیای طبیعی که از ما حمایت می کند، متصل می کند. این ما را به یک جامعه جهانی از افرادی که به آنها اهمیت می دهند متصل می کند. و این به ما امیدواری می دهد که با همکاری-از طریق حمایت، اقدام جمعی و مسئولیت شخصی{4}}می توانیم آینده ای سالم تر، عادلانه تر و پایدارتر برای همه ساکنان خانه مشترک خود بسازیم.
هر روز 22 آوریل به ما یادآوری می شود که زمین را از اجدادمان به ارث نبرده ایم. ما آن را از فرزندانمان قرض می گیریم. روز زمین شانس سالانه ما برای وام گیرندگان بهتر است.
